O autorze
Od listopada 2015 przeżywam ciągłą rewolucję w moim życiu. Ale od zawsze starałem się żyć świadomie. I nie chodziło o jakiś New Age ani zakręt na punkcie jedzenia. Po prostu lubię myśleć o tym, co w danej chwili ważne.

Nie uznaję kompromisów z prawdą, chociaż chętnie dogaduję się z ludźmi. Uważam, że szacunek, wzajemne zrozumienie i zaufanie to podstawa w życiu. Cała reszta to mało znaczące dodatki.

Brzydzę się hejtem i mową nienawiści.


Zapraszam na mój fanpage na Facebooku https://www.facebook.com/Kijowski.Mateusz/

Zapraszam na stronę http://buntownik.eu, gdzie można wesprzeć wydanie książki Buntownik, której jestem współautorem.

Kto umie dzielić?

Nie wszyscy uważają, że Polska może łączyć. Radykałowie z prawicy nacjonalistycznej nie widzą miejsca w Polsce dla nikogo oprócz nich. Radykałowie z lewicy też chętnie wykluczają wielu. Z tymi nie możemy iść, tych nie możemy obok siebie zaakceptować, ci są obrzydliwi a tamci nieestetyczni. Czy na wykluczeniu można budować wspólnotę?

Kiedy wśród innych twórców polskiej niepodległości umieściłem na moim facebooku portret Romana Dmowskiego, zasłużyłem na gwałtowny hejt. Aktywiści lewicowi ogłosili, że nie mogą iść ze mną w Narodowe Święto Niepodległości.



Kiedy już przestano pokrzykiwać na mnie, za Dmowskiego, na Twitterze pojawiła się reklama marszu lewicy i antyfaszystów.


Kiedy nowe, lepsze Ministerstwo Spraw Zagranicznych publikowało wystawę o Polsce w NATO, zapomniało pokazać zdjęcie pokazujące, jak Bronisław Geremek podpisuje pod okiem Madeleine Albright dokumenty akcesyjne. Kiedy poseł Jarosław Kaczyński wspominał w autobiografii Solidarność lat 80-tych podkreślał, że Lech Wałęsa był w zasadzie figurantem, a główną rolę odgrywał właśnie rzeczony poseł Kaczyński.

Kiedy spotkałem się dzisiaj rano w redakcji TOK FM z panią Agnieszką Dziemianowicz-Bąk, rzuciła mi zdawkowe dzień dobry i odwróciła się, kiedy chciałem jej podać rękę. Potem opowiadała o „zasadzie niezasiadania do rozmowy z nacjonalistami”.

Kiedy młodzi naukowcy z lewicy postanowili protestować przeciwko opartym na naukowych osiągnięciach zasadom współpracy z Kanadą - krajem, który ma najbardziej pluralistyczny i progresywny rząd - jeden z przywódców „prawdziwej lewicy” stanął na scenie zaraz po przywódcy ugrupowania, które wprowadziło do Sejmu RP przywódców Ruchu Narodowego. Nie przeszkadzała mu retoryka antynaukowa, nie przeszkadzał dmuchany kurczak, nie przeszkadzali narodowcy.

Kiedy powiedziałem dziennikarzowi, że chciałbym żebyśmy kiedyś nauczyli się świętować wszyscy wspólnie, bo Polska jest wspólna, żebyśmy się nauczyli zauważać to, co nas łączy, a nie koncentrować na tym, co dzieli, okazało się, że wspieram narodowców. Co robić. Ja naprawdę chciałbym, żeby Polacy nauczyli się świętować tak, jak Francuzi czy Amerykanie - święto narodowe łączy.

Nie, nie pójdę z tymi, którzy będą wołać tak, jak dzisiaj, "Polska to my, Polska to my, nie Kijowski i jego psy". Liczę na to, że coś się zmieni.

Pytanie, dlaczego niektórym zależy na fałszowaniu historii, wymazywaniu ludzi, a może i faktów. Ciekawe, dlaczego zależy im na fałszowaniu dzisiejszych wypowiedzi i intencji. Czy ideologia jest ważniejsza niż prawda? Czy rzeczywiście można zrobić wszystko, żeby tylko zdobyć popularność? I czy nie lepiej ją zdobywać na własne konto, a nie podwieszając się pod innych?

Jak dla mnie, to słabo.
Trwa ładowanie komentarzy...